Bezig met laden

Bezig met laden

Wolvega krijgt nieuw uitvaartcentrum.

Wolvega krijgt nieuw uitvaartcentrum.

18 juli 2012

Altijd fijn, het maken van een mooi uitvaartcentrum. In mijn loopbaan heb ik er al een serie ontworpen en gerealiseerd. In Franeker bouwde ik mijn eerste centrum, waarna een uitvaartbedrijf in Wommels volgde. Twee grote centra, één in Dedemsvaart en één in Assen werden niet gerealiseerd, maar voor de gemeente Nootdorp Pijnacker mocht ik een centrum ontwikkelen met een optie voor een crematorium. Momenteel werken we aan een herdenkingscentrum in Noordwolde en nadert het centrum in Wolvega de afbouwfase.

De woorden waarmee ik deze tekst begin klinken gek, maar vatten wel mijn gevoel bij het maken van een uitvaartcentrum. Het ontwerpen ervan was ‘altijd fijn’. Het werken voor en met mensen die iets voor anderen willen betekenen op de momenten van afscheid, is fijn. In gesprekken over essenties, betekenis en het vormgeven van afscheid, gaat het ergens over. Emotie mijd ik niet in mijn werk en ik wil graag iets betekenen. Gebruikers van ‘mijn’ uitvaartcentra wil ik iets goeds laten beleven. De omstandigheden tijdens een uitvaart en de hoedanigheid van de faciliteiten waarin afscheid genomen wordt, spelen hierbij een grote rol.

Uitvaartcentrum Wolvega

De herinnering aan de glazen bouwstenen in Franeker die subtiel ‘het licht van de regenboog’ verstrooien over de overledene en de vormgeving van de katafalk roepen nog steeds een goed gevoel bij me op. Uitvaartcentra zijn de enige gebouwen waarbij ik mijn architectuur uit kan drukken in een gedicht, zonder dat de opdrachtgever raar staat te kijken. Toen het ontwerp voor het centrum in Wolvega in schetsvorm klaar was, mailde ik de opdrachtgever niet eerst de tekeningen maar onderstaand gedicht, dat de basis vormt voor het ontwerp.

Waar hoop en verdriet zich verstrengelen.
Waar het donker en het licht versmelten.
Waar hemel en aarde elkaar ontmoeten.
Waar verleden en toekomst zich verenigen.
Waar lijnen van toen en straks zich mengen.
Waar grote vragen heersen.
Waar leven en dood elkaar raken,
Waar leegte is, verdriet én hoop.

Daar staat het leven even stil.
Daar doe je wat je moet.
Daar vechten hoop en vrees.
Daar kussen lijnen van straks en toen.
Daar verenigen zich hemel en aarde
Daar spannen ze samen rondom het licht.
Daar is het licht van hoop en toekomst.

Met mijn architectuur wil ik verzoenen.
Rust en echtheid brengen.
Het schone en het minimale raken.
Eenvoud en complexiteit verenigen.
Het donker en het licht samenbrengen.
Betekenis geven.


Johan Sijtsma Architect AVB BNA

Naar boven